डुडुवा–२ मा जनआवाजसँग जोडिए उम्मेदवार बिष्ट, शब्दले होइन संवेदनाले जिते भरोसा

२४, माघ २०८२ शनिबार 

बाँके,नेपालगञ्ज – डुडुवा गाउँपालिका–२ मा शनिबार देखिएको दृश्य सामान्य राजनीतिक भेटघाटभन्दा फरक थियो। यहाँ न त चर्का भाषण थिए, न त खोक्रा नारा। थियो त केवल जनताको पीडा, अपेक्षा र परिवर्तनको चाहना। यही माहोलबीच बाँके निर्वाचन क्षेत्र नं. २ का प्रतिनिधि सभा सदस्य पदका उम्मेदवार दिपेन्द्र बिष्ट डुडुवा–२ पुग्नुभयो—जनताको कुरा सुन्न र उनीहरूको मन बुझ्न।

टोल–टोलमा पुग्दै बिष्टले मतदातासँग औपचारिक भेट मात्र गर्नुभएन, आँखा जुधाएर संवाद गर्नुभयो। कसैले बिग्रिएका सडकको समस्या राखे, कसैले खानेपानीको अभाव सुनाए भने कसैले बेरोजगार सन्तानको भविष्यप्रति चिन्ता व्यक्त गरे। वृद्ध आमाबुबाले “धेरै नेता देख्यौँ, तर सुन्ने कमै भेट्यौँ” भन्दै भोगाइ पोख्दा माहोल भावुक बन्यो।

जनताको सुझाव ध्यानपूर्वक सुन्दै बिष्टले बीच–बीचमा नोट लिनुभयो, स्पष्ट प्रश्न गर्नुभयो र समाधानप्रतिको गम्भीरता देखाउनुभयो। उहाँले भन्नुभयो, “म यहाँ चुनाव जित्न मात्रै आएको होइन। तपाईंहरूले सुनाउनुभएको हरेक पीडा मेरो जिम्मेवारी हो। जनताले दिएको भरोसाबाट म कहिल्यै पछि हट्दिनँ।”

उहाँका यी शब्दले धेरै मतदाताको आँखामा आँसु ल्यायो—ती आँसु पीडाका मात्र होइन, आशा र भरोसाका आँसु थिए। एक वृद्ध किसानले भने, “हामीलाई ठूला वाचा होइन, हाम्रो कुरा सुन्ने नेता चाहिएको हो।” युवाहरूले रोजगारी र अवसरको अपेक्षा व्यक्त गरे भने महिलाहरूले शिक्षा र स्वास्थ्य सेवामा सहज पहुँचको माग राखे। बिष्टले ती सबै सुझावलाई आफ्नो कार्ययोजनाको आधार बनाउने प्रतिबद्धता जनाउनुभयो।

स्थानीयवासीका अनुसार यसपटकको भेटघाट औपचारिक राजनीतिभन्दा आत्मीय मानवीय संवादमा केन्द्रित थियो। यही कारण डुडुवा–२ मा बिष्टलाई ‘भाषण गर्ने होइन, सुन्ने नेता’ भनेर चिनिन थालिएको उनीहरूको भनाइ छ।

दिन ढल्दै जाँदा पनि भेटघाट रोकिएन। थकानभन्दा बढी उहाँ जनतासँग बसेर संवाद गर्दा झन् ऊर्जावान देखिनुहुन्थ्यो। शनिबार डुडुवा–२ मा देखिएको यो दृश्यले स्पष्ट सन्देश दिएको छ—राजनीति सत्ता मात्र होइन, संवेदना र जिम्मेवारी पनि हो।

आज डुडुवा–२ मा देखिएका आँसु निराशाका होइनन्, परिवर्तनप्रतिको विश्वासका आँसु हुन्। र जनताको यही विश्वासले दिपेन्द्र बिष्टलाई बाँके–२ को चुनावी प्रतिस्पर्धामा अझ बलियो बनाइरहेको छ।